అద్దం

అద్దం 

నవమాసాలు మోయకుండా 

కాస్తంతైనా పురుటినొప్పులు పడకుండానే 

నవరసాలొలికించే నన్నెన్నిసార్లు ప్రసవించిందో 

నా ఇంటి అద్దం.

******

స్వేచ్ఛ 

స్వేచ్ఛ అంటే ఏమిటని అడిగితే 

తన రెక్కకు నా రెప్పను 

బంధీని చేసిందేమిటో ఆ పిట్ట.

********

నీడ 

వెలుగు ఔదార్యాన్ని 

చీకటి స్వార్ధాన్ని 

ఏక కాలంలో చూపగలదు 

నా నీడ.

******

విజయం 

సాగరమంత 

శ్రమే కాదా విజయం కోరుకునేది 

స్వాతిముత్యమంత 

ఓరిమిని కూడా.

*******

లంచం

లంచం 

ఒడి నుండి ఆ చావులమడి దాకా 

ఎంత పచ్చగా తన బ్రతుకు పండించుకుంటోందో 

చూడా లంచం.

*******

ఉపనయనం 

ఎప్పుడో గానీ బిడ్డలపై ప్రేమను కురిపించని 

ఆ తండ్రిని కాదని అన్నీ తానేఅయి 

ఆ మానుకి ఈ తీగను జంధ్యంగా వేసి 

ఎంతందంగా ఉపనయనం చేస్తుందీ నేల తల్లి.

********

మధువు 

నన్నా భానుడు భయపెట్టేవేళ 

పువ్వులా ఈ నేలపై విరిసిన 

ఆ చెట్టునీడ గర్భాన 

గుప్తంగా దాగిన మధువు!

నా నీడ.

********

నవ వధువు 

ఆ వరునింటే వడిగట్టు బియ్యాన్ని 

అప్పగిస్తానని ఇంద్రధనుస్సు గడప దాటి 

పుట్టింటి నుండి మెట్టినింటికి చేరిన 

నవవధువా వానచినుకు.

********

వర్ణాశృవులు

వర్ణాశృవులు

 

బాల్యాన ముగ్గురు తాతలు చేయిపట్టి 

సౌందర్య వనాంతరాల కుసుమరాగరంజిత పదాన 

నన్ను నడిపించారోయ్!

ఆపై రూపరేఖా లావణ్యాలతో విచ్చుకున్న 

నా యవ్వన సోయగాన్ని రసికదిగ్గజాలైన 

ఆ ఎనమండుగురు ఎంతందంగా వర్ణించారోయ్!

భువనైకమోహన హాసవిలాసాన.

ఇక నా కౌమార కౌశలాన 

రవి అస్తమయమే ఎరుగమన్న ఆ తలబిరుసు దొరలే 

నింగికంటా ఎగసిన  నా కీర్తి కేతనాల ముందు 

అవనత మస్తకాలతో నిలిచి 

సంతత మనోసీమల నుండి జారిన 

ఆ మాధుర్య మోదామృత ధారలు త్రావి 

చిరంజీవులన్న యశము బడలేదా?

 

ఇపుడా వైభోగమంతా యేమాయెనో గానీ నాకపుడే వృద్ధాప్యమాపాదించి 

ఆ మొనదేలిన ఇరువదియారు అమ్ముల అంపశయ్యపై పరుండ బెట్టారు.

ఆ! ఇపుడు నా మరణ ముహూర్తం ఆసన్నమైనదనీ ,

సంస్కృతికి పాలు పట్టించిన నా స్తనాలుకూడా వట్టిపోవునని 

ఈ కాలానికిపుడు తెలిసొస్తుందిలే 

నీ వల్లే కాదులే మీ అందరి వల్ల.

**********

 

బృందావన శోభ

బృందావన శోభ   

సాహసించిన ఆతని 

అధరవైభోగమామే చెక్కిలిపై 

స్వాగతించిన ఆమె 

నఖవైభోగమాతని మేనిపై 

ఇరుసంధ్యలై శోభించాయా బృందావనాన.

**********

విరహం  

కాలమనే గాలి వీచి 

విరహమనే కారుమబ్బు 

కరిగి కురిసింది గనుకే 

నా హృదయోద్యానవనంలో 

పూచిన ప్రతి పువ్వులోనూ 

నీ రూపే నాకు తోచెనో చెలీ.

********

గర్వం 

ఎవరూ మీటకుండానే 

రాగమాలపించే వీణ తీగలమని!

తుషారమంత గర్వమా జలపాతానికి.

*********

గోదారి 

పాదం కదిపినంత అందంగా 

పదం పాడడం 

పదం పాడినంత అందంగా 

పాదం కదపడం 

తనకు నవ్వినంత తేలికంటుందా గోదారి.

**********

వలపు ఏరువాక

వలపు ఏరువాక 

ఏడు అడుగులు నడిచాయో లేదో 

అపుడే వలపు ఏరువాకకు ఎంతందంగా 

ప్రణాళికను రచిస్తున్నాయో చూడా చేలో 

ఆ వానచినుకులీ మన్నుతో మమేకమై. 

*********

శిశిరోదయం 

మోడైన ఆ ఎదలను చిగురింప చేయాలని 

తన వంతుగా 

ఆ గాలెంత శ్రావ్యంగా సంగీతమాలపిస్తోందో 

చూడా రాలిన ఆకులతో కలిసి  
ఆ శిశిరోద్యానవనాన.

********

సింగారం 

అసలు సిసలు సింగారాన్ని 

నా వదనానికి నేర్పేవి 

పెదవులే.

*******

ప్రగతి తేరు 

అవినీతి, అధిక ధరలు 

సామాన్యుని ప్రగతి తేరుకు చక్రాలు 

నా దేశాన.

*******

గానవాహిని

 గానవాహిని 

పికమాపిన గానాన్ని ఆ సెలయేరు 

ఆ యేరొదిలిన  పదాన్ని 

ఈ ఆకులనుండి జారే మంచుబిందువులు 

ఆలపిస్తుంటే 

ఇక తన గానవాహినికి అంతమెక్కడిదని  

అడుగుతుందా అడవి.

********

మెరుపు తీగ 

ఆ వీణతీగ కన్నా అందంగా ఉంది కదా 

మీటితే ఇంకెంత వీనులవిందైన 

సంగీతం వినిపిస్తుందో అనుకుంటే 

ఇలా ఉరిమిందేమిటా మెరుపుతీగంటూ 

కరుగుతున్నాయా మేఘాలు.

*********

వర్ణ విక్రయశాల 

ఏ దారినీ పూలన్నీ పోయి ఆకాశంలోని 

ఆ వర్ణ విక్రయశాలలోని రంగులను 

కొనుక్కొచ్చాయో ఆ దారినే పోయి 

అన్ని స్వప్నాలను కొనుక్కొచ్చింది 

నా మనసు.

********

శృతి 

కరిగిన ఆ ఇల్లాలి కలలు 

కన్నీళ్ళై కారుతున్నా నిషా మత్తులో పడి 

మేలుకోడా మొగుడు 

కానీ ఆమె ఒడిలోని బిడ్డడో!

ఆమె కన్నీళ్ళకో శృతినీయడా?

*********

తూరుపు తీరుపు

తూరుపు తీరుపు 

ఈ మంచుతో ఆహ్లాదంగా అల్లుకున్న 

తమ అనుబంధాన్ని ఓర్వలేకపోతున్న 

ఆ తూరుపు తీరుపును కన్నీళ్ళతో 

శిరసా వహిస్తున్నాయా ఆకులు.

*******

అతివృష్టి 

అతివృష్టి లోనూ 

ఆకాశం దాకా ఎదిగే పంట 

మన విషాదమేనోయ్.

********

మానవత 

మానవత 

ముందుకు నడవాలంటే 

తరాలు వెన్నక్కి నడవాల్సిందే.

**********

గజ్జె 

నవజీవనహేలతో నర్తించే 

ఈ పుడమి చరణాలా నదులకు 

అప్పుడప్పుడు గజ్జె కడుతుందా ఆకాశం.

********