నువ్వెపుడైనా?    
   --------------------------  
కోనంత తక్కెట్లో
కొండంత తూకం రాళ్ళేసి
రమణి పకృతి గట్టిన
వెన్నెల పైట బరువెంతో
తూచావా? నువ్వెపుడైనా?
సంజె వర్ణాలను
కళ్లతో చిలికి
వన్నెల వెన్న నద్ధుకోమంటూ
కను సైగ చేశావా?
ఆ పూబాలలకు నువ్వెపుడైనా?
మడమ పూవులు పూచిన
చేల మానుపై
పిట్ట గూటిగా వెలయిoచావా?
మనసును నువ్వెపుడైనా?
అణువణువు లోనూ
అంతు చిక్కని దేలే
ఈ అనంత ప్రకృతి సౌoథర్యం .
పరుగు పరువనక
పలుకరించే మనసులకేలే
అది సొంతం.

అవును

నేనూ, నువ్వూ నాలోనే!
కానీ, లోలోన నువ్వూ నేనూ
మాటాడుకుని నేటికీ ఎన్నేళ్లు?
అందం, మాధుర్యం
లాలనా, పాలనా ఏమి లేవని నీలో.
కానీ!!!!!!!
నా వ్యావహారిక వినిమయంలో,
ఓ క్షణం కూడా నిన్ను తలవక పోవడమే గొప్పని
మాటలై, నీ భావాలు ప్రబోధాలవ్వనీయడమే తప్పని
కాలం నేర్పిన కొత్త కైపు
తలకెక్కించుకున్న నా వైపు
ఎప్పటిలానే ఆప్యాయంగా నువ్వు చూస్తున్నావు గాని
నీకు నాకూ నడుమ ఈ బంధమేనాడో
వాడిపోయిందే!!!!!! ఓ  ఏకాంతమా అని
గర్వంగా చెప్పడానికి సిగ్గెందుకే నాకు....... 

ఒట్టు

చెరువులో నీటి బొట్టొక్కటి
తామరాకు మీదకి ఎక్కింది.
దానందానికి!
ఆశాంతం మురిసిపోయిందా చెరువు
ఆభరణాలెన్నో పెట్టి మెరిసిపోయిందా కిరణం.
బడిలోని బాలుడొకడు
ఆట స్థలం బాట పట్టాడు!
వాడానందాన్ని!!!!!
అదే పనిగా నిందించిందా పొత్తం.
ఆంక్షలెన్నో పెట్టి అలసిపోయిందా బెత్తం.
మళ్ళీ మళ్ళీ ఆకునెక్కే ఆ నీటి బొట్టులో,
తనను తాను చూసుకుంటూ!
ఆపై ఆరు బయట కనిపించని  ఆ బాలునికై
అదే పనిగా అన్వేషిస్తుందా ఆకాశం. 

ఎందుకిలా?

ఆమెను కౌగలించుకుని ఎన్నో ఏళ్ళు గడిపాను నేను
కానీ! ఇప్పుడామె చిటికెన వేలుకు కుడా
నా పిల్లలను అందనీయడం లేదు.
నిన్నటేలా..
నా ప్రతీ ఉసూతో ఆమె పులకరించింది.
నా ప్రతీ ఊహనూ ఆమె గెలిపించింది.
నాలోకి నన్ను చేర్చి కలలా నన్ను చేరాలని
అనంత దూరాలకు నన్ను నడిపించి
నా ప్రతి రోజునూ నిద్ర బుచ్చేది ఆమె!
ఆమే!
దారి పొడవునా తను నిల్చి  ఇప్పుడు
పిల్లలకు తనను పరిచయం చేయమంటుంది
వాళ్ళ ఊసులతో తన హృదయం నింపమంటుంది.
నిజమే!!!!
ఎప్పటికీ తగ్గనిది తన అందమని తెలుసు
ఆమె ఒడి నిండుగా తరగని నిధులున్నవనీ తెలుసు
ఆమెతో పెనవేసుకోవడమే పసి తనానికి అర్ధమనీ తెలుసు
కానీ !!!!!
చదువుల జాలానికి, వాళ్ళ బాల్యాన్ని వేలం వేసిన వాణ్ణి
కాలం పరుగులకు, మనసు మెరుగులు అమ్మిన వాణ్ణి
నవ్యతను! నెత్తికెక్కించుకున్న వాణ్ణి
నిన్ననే నిన్ను మరచిన వాణ్ణి
రేపటి వారికై నిన్ను చేరనిత్తునా? అని
నిస్సిగ్గుగా అడగగలిగే వాణ్ణి
ఎందుకే నన్నింత కోరిక కోరావు? ప్రకృతి..  

కొత్త నీతి

పంట మొక్కలన్నింటినీ తొక్కేద్దాం!. 

నిటారుగా నిలబడి కనిపిస్తాయిగా ,

అప్పుడు కలుపు మొక్కలు. 

అదేపనిగా ఆ కలుపు మొక్కలకప్పుడు 

నీళ్ళను పోద్దాం, ఎరువులు వేద్దాం. 

నలిగి పడిన పంట మొక్కలు 

ఏమిటీ విడ్డురం అంటే 

వేళ్ళూనుకుని వాటి బతుకవి బతుకుతాయి. 

సారం పీల్చి నింగి దాకా ఎదిగిపోతాయి 

అప్పుడు మీరంతా పచ్చదనంతో కళకళలాడవొచ్చు 

అనే కొత్త నీతి సూత్రం నేర్పిద్దాం.     

 

సోదర సోదరీ మణులారా

     ఉన్నది కొద్దో గొప్పో! పట్టుకుని మనమందరం బ్యాంకుల ముందు బారులు తీరాం!

యాచకులతో సహా. కానీ మన పంచన నిలువలేని ఓ ఇద్దరి నిరుపేదల సంగతి 

మరచిపోయాం. మీరందరూ తలో రూపాయి వీరికి బిత్సం వేస్తే వాళ్ళనూ మనలో 

కలుపుకోవచ్చు. దేశాభివృద్ధిలో ఇకనైనా వారిని భాగస్వాములను చేయవొచ్చు. 

      అమ్మలారా అయ్యలారా! అందరూ ఆలోచించండి. మీ మీ స్థాయికి ఒక్క రూపాయి 

అంటే ఎంత? అందరూ ఒక్కొక్క రూపాయి వాళ్లకు విదల్చండి. ఓ యాచకా నీ చేయి 

పై నుండే రోజు నేటికి వచ్చింది. 

      నేటి వరకూ కూడా మన మధ్యకు వచ్చి ఠీవిగా నిలబడలేని కడుబీదలైన 

నల్ల కుబేరులను, రాజకీయ నాయకులను రూపాయి విదిల్చి ఆదుకోండమ్మ. 

       ఓ ప్రధాన మంత్రి వర్యా!

ఒక్క రూపాయి విరాళం భారతీయులమైన మేమంతా చెల్లించి వాళ్ళిద్దరినీ 

మా పంచకు చేర్చుకుంటాం. "స్వచ్ఛ భారత్" సెస్ లాగా "కాలా భారత్ " సెస్ 

అనే పన్నును ప్రకటించండి . మా వంతుగా ఓ రూపాయి డబ్బు జమ చేస్తాం. 

ఎందుకంటే! మేం సగటు భారతీయులం. తప్పు అనడం కన్నా! తప్పదు అనుకుని 

బ్రతికెటోల్లం. 

మిణుగురులు

వెన్ను జూపి విజయ మొందితివి నీవు 

వేయి శశిల నగలు నిసికిచ్చితివి నీవు 

కానరాని సంద్రాన నా చూపుకు చుక్కానివైతివి నీవు. 

వీచే గాలి, దీర్ఘాయువనును నీ వంటి దివ్వెను జూసి 

కమ్మిన నిశి, కైతలల్లును మీ కలిమి బలిమి జూసి

మిణుకు తారలు, హారతు లిచ్చును నీ పసిడి కులుకును జూసి. 

రాతిరి పలకన, చీకటి దిద్దేటి ఓనమాలావు నువ్వు 

నిండు జాబిలి ఇంట, నవ్వ గలిగేటి దీప కళికవు నువ్వు 

పరవశించే ప్రకృతి, విశ్రమించి కనేటి స్వప్న మాలికవు నువ్వు.

విహరించు నీ దారిలో, 

పలకరించిన నా చూపు సిరికి!

పసిడి చుక్కల ఆనంద ఝరిని 

బహుమతిచ్చిన గడుసరి జోతలివే నీకు!            

చిన్న పోలీస్

       రాజ్యాంగం, చట్టాలను మించి ప్రజలను పాలించడానికి ప్రభుత్వాలకు ఏమైనా

 ఉపయోగపడుతున్నాయా? అంటే అవి లాఠీలు బూట్లే.  కానీ నిన్నటి రోజున 

పాపం! ప్రభుత్వం ఆ లాఠీలు పట్టుకునే చేతుల కోసం, ఆ బూట్లు తొడుక్కునే కాళ్ళ 

కోసం వెతుక్కోవలసి వచ్చిందేమో! అయ్యో! ఇలాటి దుస్థితి ఇక ఏ ప్రభుత్వానికి 

కలగకుండుగాక. 

      ఐనా ఆకలి కేకల్ని హాహాకారాలుగా, భయానక గీతులుగా మలచి, ఆత్మగౌరవంతో   

కాళ్ళను పట్టించుకునే ప్రభుత్వ దమన నీతికి ఏం భంగం వాటిల్లిందని అక్కడ.

 షరామామూలే!

      కాకపోతే ఇక్కడ ప్రజలకన్నా లాఠీలే ఓ కొత్త నీతి నేర్చికోవలసి వచ్చింది. 

పట్టించుకోమన్నందుకు, తమను పట్టుకున్న చేతులపై కూడా ఒక్కోసారి  విరుచుకు 

పడాల్సివస్తుందని. పాపం ఇది లాఠీ స్వామ్యమని అందరూ దాని ముందు 

సమానమేనని వాటికి మాత్రం తెలీదా?

     ఇక ప్రజలంటావా? మాటాడుకోవడానికి అందరూ ఉంటారు. మదన పడడానికి 

కొందరుంటారు. అడగడానికైతే ఎంత మంది ఉంటారో? ఇది చాలదా? మన వెచ్చని 

కన్నీళ్లను తాగుతూ  సమస్య ఎప్పుడూ పచ్చగుండడానికి. 

తొలిమెట్టు

నిండైన దానిని
సన్న సందిచ్చి, చూడనిచ్చి!
బాణమే మదిని గుచ్చి
ప్రాణమే తిరిగి ఇచ్చి !
తనువంత బంగరు పూతతో
పున్నమిన తను నిల్చి !
చిరుగాలి చెలిమితో
వింజామరలెన్నొ నాకై వీయించు
నా పెరటి కొబ్బరిచెట్టు
నిండు జాబిలింటి తొలిమెట్టు 

మినీ కవితలు

 

క్షణానికోసారి పండినా!
గంప కెత్త వీలుకాదేమి?
ఆ నీటి మణుల పంట!
ఈ కొలను తామరింట.
*********
మినుకు తారల తోటి
మిణుగు పువ్వుల పోటి
రెప్ప వాల్చక చూసెడి
కన్నుల కెయ్యది సాటి!
**********

స్వార్దామృతం

  

  కోట్లకు పడగలెత్తావు. చూడ చక్కని కుటుంబం నీది. కొడుకులు, కోడళ్ళు, మనుమలు, మనుమరాండ్లు, ఆహా! నీ భోగం ఆ దేవేంద్రుని భోగమే అనుకో! కాని ఏమి చేస్తావ్.? నీకున్న స్వార్ధంతో నా అనుకున్న వాళ్లకు తప్ప ఎవ్వరికీ సాయం చేసి ఎరుగవు. ఎంగిలి చేతితో కాకిని తరమవు అన్న కీర్తి సంపాదించావు. ఆఖరికి భగవంతుడినైన నన్ను కూడా కనీసం పలకరించిన పాపాన పోలేదు. లోకం నిన్ను స్వార్ధపరుడని అంటే అంది గాని నీ కోసం నీ భార్యాబిడ్డల కోసం అనుక్షణం పాటు పడిన వాడివిగా నీ కృషి అనన్యసామాన్యం.  అలాటి కోవకు చెందిన వారిలో ఎన్నదగిన వాడవు నువ్వు . అందుకని నీ కోసం రెండు ప్రత్యేక వరాలను ఇవ్వ దలచి ఇలా వచ్చాను అన్నాడు భగవంతుడు ఆ గది లోని ఆ వ్యక్తితో.
      అప్పుడు ఆ వ్యక్తి ఏమిటి స్వామీ ఆ వరాలు అన్నాడు. అప్పుడు భగవంతుడు నాయనా! నువ్వు ఎప్పుడు చనిపోతావో? మొదటి వరంగా నీకు చెబుతా. అంతే కాదు తరువాత జన్మలో నువ్వు ఎక్కడ ఏ తల్లికి పుడతావో రెండవ వరంగా చెబుతా అన్నాడు.
          అలాగా చెప్పు స్వామి అన్నాడు వాడు. దేవుడు ఆ రెండు రహస్యాలను వాడికి చెప్పి నాయనా ఇప్పుడు నువ్వు ఏమి చేస్తావో చూడాలని ఉంది అన్నాడు . చేసేదేముందిలే స్వామీ! ముందు మీరు దయచేయండి అన్నాడు వాడు. దేవుడు మాయమయ్యాడు.
        చచ్చే రోజుకు ముందుగానే వాడు యావదాస్థిని  చిల్లి గవ్వ పోకుండా జాగ్రత్త చేసుకున్నాడు. ఆ రోజు రానే వచ్చింది. దూరమైన వాళ్లు దూరంగానే ఉన్నారు. పెళ్ళాం బిడ్డలు మాత్రం ఐనోళ్ళ మైన మాకు పూచిక పుల్ల కూడా ఇవ్వకుండా యావదాస్థినీ ఎవరో ఊరూ  పేరూ  లేని దాని పేరిట రాసి చచ్చాడీ వెధవడు అంటూ వాపోతున్నారు.
    అప్పుడు దేవుడికి గురుతొచ్చింది. ఈ పిల్ల కడుపునేగా తరువాతి జన్మలో వీడు పుడతాడని చెప్పాను. అందుకని వీడి స్వార్ధం వీడికి ఐన వాళ్ళ మీద కూడా పనిచేసిందన్న మాట.
అమ్మో ! నేను అవకాశమివ్వక గాని ఎవ్వడూ కూడా పోగేసి తన వాళ్లకు కూడా ఇవ్వడన్న మాట! అని అనుకున్నాడు

మన మతికి బహుమతి

ఊడని బొడ్డు, నీకూడిగం  చేసే, 

ఊరేగే పాడే నీ ప్రాభవం చాటే 

ఎంత పచ్చని బ్రతుకే నీది.
మాకు
ప్రాణవాయువు కన్నా మిన్నవు నువ్వు
జీవనాడి కన్నా మేటివి నువ్వు
రాయగలేక కలములే అలసిపోయిన చరితవు నువ్వు!
కన్నీళ్ళు కరిగించలేవు నిన్ను
వెతలు కదిలించవు నిన్ను
విందౌ! అవే నీకు!
ఇంట స్కాములుగ గెలిచి
నల్ల రొచ్చుగ దేశం విడిచిన
నీ కీర్తి కిరీటానా
భరత మాత కన్నీళ్ళే కలికితురాళ్ళు !!!!!!!!!
 

మినీ కవిత

తొలి మంచు పడుగు 

నా చలి చూపు పేక!

చీర నేసెను సంధ్య

కట్టి చూపెను వింధ్య  

 

తెలుగు బావుటా

పల్లవి:   తీపినద్దాను తేనెకే 

             రూపునిచ్చాను వాణికే 

             ఊతమైనాను ఉనికికే

 

                  

                    పోయమంటుంటె ఊపిరే 

                    ఆర్పివేస్తావు దీపమే

                     చీకటేనాకు వెలుగంటు

                     అంధుడౌతావ ఆంధ్రుడా 

చరణం:   భువనం నిండిన ప్రాభవం 

                 బలిచేస్తుంటే ఈ తరం 

                 గురుతుకొస్తుందే నా గతం 

                 మూగవోతోంది సుస్వరం 

                 బలినే తొక్కిన బాపడై 

                 పెరుగుతుంటేను పాపడే 

                 బ్రతకనిచ్చునా నన్నింక 

                 ఆ గీర్వాణీ పతియైన ll తీపి ll

చరణం:   ఓనమాలుగా గెలిపించు 

                 అమ్మ ప్రేమగా లాలిస్తా 

                 పదముపదమున నను పలుకు 

                 పూలవానలే కురిపిస్తా 

                 నలుగురొక్కటై కాంక్షిస్తే 

                 నాలుగుదిక్కుల నవ్వనా 

                 మదిమదిలోనూ చోటిస్తే 

                 తెలుగువెలుగులే పంచనా                ll తీపి ll 

నీడ

              నీడ 

           -----------------

ఎన్నెన్ని అందాలు గలవే! నీ మేన,
అన్నిటిని ముద్దాడ మనసాయె  నో భామ.
సరే నటంచు నీవు బల్కిన చాలు,
అణువణువు నిను తాకి
రమణి నీకిత్తు రమ్యమైన కాన్క లెన్నో!
అని, ఆ వెలుగు పుడమిని వేడ!
అనుమతించిన పుడమిని అణువణువూ తాకి
ఆ వెలుగిచ్చిన కానుకలేనోయ్ నీడలు!!!!!

అవునా?

విశ్వసించలేక, ఎవరికి వారైన 

మనిషినీ,మనిషినీ వదిలి 

వికసించలేని 

మనసునీ, మనిషినీ వదిలి 

వర్ధిల్లలేని 

మానవతనీ, మనిషినీ వదిలి 

విస్తరించలేని 

విలువలనీ, మనిషినీ వదిలి 

విశ్వంలోని  దూరాలనటోయ్!

కాంతి సంవత్సరాల పేరిట 

నువ్వు కొలిచేది. 

పాపం

అంతరించి పోయిన జీవులు 

కనీసం పుస్తకాల మాటునైనా 

పరిచయమౌతున్నవి గాని!

ఏమి పాపము చేసినవో 

చుట్టూనున్న ఈ చెట్టు చేమలు 

ఆ కార్పొరేట్ బడి పిల్లల చూపుల కందక!

ఏమిటోయ్ ?

పదునెక్కే ప్రేమతో ఓ వైపు 

పదును తగ్గని పగతో ఇంకో వైపు! 

రెండు వైపులా తనకు పదునే అంటూ,

నిస్సుగ్గుగా! విలువల గొంతుకలు

తెగనరికే, కరవాలమైనదేమిటోయ్ 

మన తెలుగు సినిమా. 

కాదంటావా?

బొడ్డు పేగులను పిండుకుని,

చితి మంటలలో వండుకుని!

కడుపు నింపుకునే తత్వాన్ని 

ఆ లంచానికి 

అలవాటు చేసింది,

మన అలసత్వమే కదటోయ్!

  

ఏమో?

పెరుగుతున్న నిత్యావసరాల ,

ధరల పుణ్యమా అని!

తాను కూడా 

ఆదాయపు పన్ను కట్టించే 

జాబితాలో చేరిపోతుందేమో 

కడుపు నిండుగా చేసే భోజనం.